Góðan og blessaðan daginn!

Hvar eru félagar bokkunar sálugu niðurkomnir í dag?

Kapteinn, formaður félgsins er dauður.

Doddi, gjaldkeri félgasins. Gerði tæknileg mistök.

Gönni, ritari. Er víst orðinn óeðlilega sver um sig miðjan og vegna líkamsástands hefur hann sagt skilið við bakkus.

Sérann. (kristilegur leiðtogi flokksmanna) hefur sagt skilið við kristniboðunina en gerst lestarstjóri í ríki Noregskonungs. Hade bra.

Einhverjir fleiri voru í félaginu og þeir sem vita deili af þeim aumingjum koma þá kannski með upplýsingar um hvar það pakk er niðurkomið...já eða ekki.

kveðja

Ási 

Nú, hér er bara allt að gerast eða þannig.

Ritari félagsins hefur fengið sér nýja heimasíðu: www.123.is/safo36.  Bokkuvinir velkomnir að líta við þangað.

Einnig koma á framfæri að Ritarinn og hans fjölskylda hefur flutt sig úr hæðstu hæðum niður í eðlilega siðmenningu.  Fer nú að blása til fundar á nýrri bújörð.

Kveðja

Ritarinn

Kæru félagar.

Ætla að biðja ykkur um að safna broddmjólk úr nýbærum næstu daga. Þig Margrét mín vil ég biðja um að baka nokkrar tertur, helst vænar. Þarf ég nú að hafa basar í Glæsibæ næstkomandi helgi og reyna að safna og bæta upp í bauk bokku. Síðustu aurum félagsins sóaði ég í góðar veigar á Mæjorku.

Bestu kveðjur

Þóroddur

Júlí 2003

Með barmafullan bíl af vígðum veigum, fellihýsi gærdagsins (hústjald), Sir K. Morgan, messaguttann og hvuttann var haldið norður í land á eftirmiðdegi s.l. föstudag. Og hvert var tilefnið?? Jú, aðalfundur Bokkuvinafélagsins ehf. Á þessari bloggsíðu hefur oftar en ekki verið minnst á það gæða félag og flestir þeir spekingar sem ég hef minnst eða fjallað um eru meðlimir þess. Já, var blásið til aðalfundar í túnfætinum á Höfða, hjá Hvammstanga í Húnavatnssýslu. Í upphafi þessarar lýsingar minnar á fundi þessum ber að minnast Margrétar ráðskonu, blessuð sé minning hennar. Margrét var kvenskörungur mikill og söng yfir pottum sínum. Var bændum innan handa og jafnvel milli handa ef svo bar undir. Í hennar stað í Bokkuvinafélaginu kom Margeir, stórbóndi á Höfða og sýndi hann okkur gárungunum höfðinglegar móttökur og reiddi spúsa hans fram dýrindis grillmat, ættaðan að vestan. En krydduppskriftina var vita vonlaust að fá hjá kellu!!
Áður en aðalfundur var blásin á þurfti að koma upp tjaldbúðunum, fellihýsi gærdagsins. Hélt bóndinn (undirrituð) því fram að hann vissi upp á hár hvað hann væri að gera og þessar 700 súlur sem þurfti að púsla saman væri barnaleikur. Þetta fór nú eitthvað á annan veg en eftir þrjá bjóra var fellihýsi gærdagsins loks upprisið. En eigi var það nú hægt nema með góðri hjálp tveggja spúsa og verður sérstaklega að þakka Ínfríði Skordal fyrir þá snilldaruppfinningu að tjaldið var víst á röngunni!!! Hófust svo hátíðarhöldin og skírteinum dreift á mannskapinn um stöðu þeirra í félaginu og lög félagsins lesin upp. Til að veisla þessi yrði sem fullkomnust var klerkur boðaður til að allar guðsvættir fylgdu okkur þessa kvöldstund og kom Séri á yfirferðatöltinu á fák sínum alla leið úr höfuðborginni rétt fyrir kveldmat. Tók svo við át og drykkja fram eftir kvöldi. Slík var húnverskablíðan að bændur sátu úti á bekk norðan við hús og hreyfðu sig ekki þaðan þó að þrumur og eldingar skóku himininn. Að vísu var það nú bara rigningarúði en hitt er miklu flottara í sögunni.
Eftir átveislu mikla var svo gítargarmurinn tekinn upp en þá myndaðist ægilegur vandræðagangur og vissi enginn hvað átti að syngja né hver ætti nú að spila á gítarinn. Gékk garmurinn á milli manna og spúsa en á endanum var það Marri gamli, fussandi og sveiandi, sem hreyf til sín garminn og spilaði eins og karl hefði ekki gert annað undanfarin ár. Voru menn svo orðnir vel söngglaðir og var svo komið að undirritaður bóndi var komin upp á stól, með hendi við hjartastað, kyrjandi skagfirska söngva.
Enn leið á dagskránna og var svo komið að vígslu inn í Bokkuvinafélagið ehf. Hélt undirritaður bóndinn tölu um klerk þann sem hafði komið töltandi fyrr um kvöldið og síðan tók háalvarleg vígsla við sem var framkvæmd af Sir Morgan, íklæddan klerksklæðum. Að vísu var Morganinn orðin fjandi ölvaður og því dróst vígslan á langinn þar sem þurfti að fjalla um löngu liðna tíma og var karl farinn að drekka hið vígða vatn bikarsins sem ætlað var Séranum. En allt tekur enda og loks var Sérinn formlega vígður inn í félag Bokkuvina. Óska ég honum hér enn og aftur til hamingju og vonast ég til að hann muni standa sig innan félagsins.
Það sem skyggði á þessa gleðistund okkar þarna fyrir norðan var hve fáir félagar Bokkuvina mættu sunnan af heiðum og því vorum við í upphafi einungis fjórir meðlimir, að vísu lét einn sjá sig þegar komið var vel fram á næsta morgun en það telst nú varla með. Vona ég nú að þeir félagar sem ekki létu sjá sig verði verulega fullir og virkir á næsta fundi sem haldinn verður með haustinu.

“Höldum gleði hátt á loft,
helst það seður gaman.
Þetta skeður ekki oft
að við kveðum saman.”

Noh!  Hér er nú aldeilis farið að hitna í kolunum í hinni pólitísku umræðu.  Smali minn í Koti!-Kannski þú ættir að taka bara þessar hugsanir þína, pakka þeim saman og láta ekki nokkurn mann heyra bullið í þér.  Held að þú sért nú búin að eyða of miklum tíma í framtíðarmyndagláp en að sinna skepnunum. 

Annað mál.  Hér fer lítið fyrir gömlum bokkuvinum heldur læðast hér inn hinir og þessir náungar sem maður hefur lítil sem engin deili á.  En gott er það þó.  Bændur eru að láta heyra í sér sem er gott....þó væri það nú ánægjuefni að gamlir meðlimir myndu nú leggja inn svo sem nokkrar línur. 

Helvítis gúrkutíð er í veðrinu og vita vonlaust að hleypa skepnunum út í þennan fjanda.  Finnst mér þó að með enn bjartari sumarnóttum ættu bokkuvinir að hittast á ný og funda.  En gá skal að því að bíða þar til Auðunn er búin að ferma guttann - munum við fagna guttanum í fullorðinsmannatölu og verður þá hægt að brúka piltinn til einhverra verka.

Heilir og sælir.

Ritarinn

Klukkan hálf tíu á laugardagsmorgni hafa 5 kíkt inn á bokkusíðuna. Hverjir eru þessir 5? Ja ég spyr....gaman væri ef fólk gerði grein fyrir sér um leið og það liti inn. Svona rétt eins og gamall íslenskur siður er að kvitta fyrir komu sína í gestabók.

Og gaman væri líka að heyra meira frá Smala í Koti! Lífssýn hans virðist stangast nokkuð á við þá sem mest láta ljós sitt skýna hér, ritara og uppgjafa bóndaræfilinn.

Nú svo er spurning þar sem ekkert hefur bólað á Kapteini hvort ekki þurfi að velja nýjan formann félgsins....tja hver veit nema að nýr formaður gæti rifið upp stemninguna í félaginu? Ja maður veltir því svona fyrir sér.

bestu kveðjur

Auðunn

Doddi er á leiðinni til hennar Majorku.

Þar kemur hann víst til með að svamla í sjó, súpa á sangríu og stíga sambadans.

Þannig er hann bestur. Kenndur í kringum kellingar.

Síðustu krónur félgasins eru þar með foknar í suðrænt veður og ljúfan vind.

Hafðu það gott minn kæri en mundu að margur verður af aurum api. Ekki svo að ég sjái eftir þessum fáu krónum því félagið er steindautt og kemur aldrei til með að nota peningana hvort sem er. Skál minn kæri og bið að heilsa Carmencitu og Angelitu.....

Þin vinur Auðunn

Þá er nú blessuð borgarmálin í algleymingi....hétu nú hreppsstjóramál hér í gamladaga en jæja......  Hvað ætla bokkuvinir að kjósa?  Eru einhverjir hér í félaginu sem að spila djaft og ætla að kjósa íhaldið (og þar með fá rykfallinn og gamlan borgarstjóra) eða skulu menn halda í tóftir Reykjavíkurlistans og velja samfylkinguna....(og fá strákhvolp á borgarstjóraskrifstofuna sem er enn að æfa tengiskrift), vilja menn halda í flugvöllinn og kjósa frjálslynda (veit ekki hvað ég á að hafa í þessum sviga) eða halda sér grænum og umhverfisvænum og kjósa Vinstri græna (ísland úr Nato-herinn burt....)???  Hvað segja menn???

Viðhorfskönnunaryfirumsjónarmaður og ritari Bvf.ehf.

Það er undarlegt hvernig fólk kemur og fer. En sumir bara hreinlega gufa upp!! Ég er tildæmis í einni nefnd sem fundaði um daginn. Á fundinum frétti ég að gamall skólafélgi væri nú týndur. Hefur hvoki til heyrst né sést. ja ekki eftir að visanóturnar hættu að streyma í foreldrahús. Nefndin áleit það sem sitt hlutverk (þar sem þessi nefnd stendur jú fyrir endurfundum) að finna manninn. Ég lýsi hér því eftir smávöxnum manni. Ljóshærðum, með fjaðurmagnað göngulag. Óeðlilega mikið vaxinn að neðan, svo bungar mjög. Þeir sem einhverjar upplýsingar hafa af ferðum þessa manns hafi samband við nefndina. Nú annar sem ég hér með auglýsi eftir ef minn kæri vinur Leyndó Jónsson sem hefur ekki verið í sambandi lengi. Er svona að spá hvort við séum þá bara hætt saman eða? ja maður spyr sig. kveðja Auja

Góðir hálsar

 

 

Einu sinni ég átti hest, ofurlítið rauðan

Það var sem mér þótti verst þegar að Margrét sauð’ann.

 

Svo söng fyrrum óðalsbóndi, síðar hjáleigu kotkarl og enn síðar Kapteinn suðurhafsskútunnar kveld eitt í káetu sinni.

 

Þetta var eitt af þessum kvöldum er við kapteinn hittumst yfir tári. En á þeim árum hittumst við oft yfir tári.  Þegar kapteinn strandaðu skútunni. Síðan hafa liðið ár og öld, menn komið og farið af þessari jörð.

Skútan hefur komist á flot…..lallað frá einu hafi yfir á annað.  Svo kemur aftur að strandi. Og þá hittums við, ég og hann, yfir tári.

Bokkuvinir velta dauða kapteins fyrir sér.

Er sál kapteins ráfandi heima á milli í gufuformi eða situr hún enn sem fastast og neitar að gefa á bátinn síðasta andardrátt líkamstetursins?

Er kapteinn kannski strand á skútunni enn einusinni? Bíður eftir næsta flóði til að koma sér af stað?

 

Þyrnirós svaf í 100 ár. Það var ekkert spennandi að gerast hvort sem er. Prinsinn mætti ekki fyrr en þá. Er kapteinn kannski bara sofandi?

 

Kveðja

Meistarinn

Hér er gerð tilraun til þess að endurlífga samskipti félaganna.  Að undanförnu hafa fáir litið hér við, einna helst einhverjir sem þekkja ekki til félagsins og skilja hvorki upp né niður um hvað þessi síða stendur fyrir.  En allavega - þar sem félagar hittust yfir mismunandi drykkjarföngum og föttuðu tíu ára afmæli Grettisbælisins að þá þótti ritara aldeilis tímamót og tilefni til að fagna þess að við erum enn á góðu róli, enn ekki komnir með hrukkaðan háls né minnið farið að klikka.

Því er hér með skoðar á bokkuvini að taka plástrana af fingrunum og munda lyklaborðið.  Ég hvet alla til að taka nú þátt, þótt það væri ekki nema með örfáum línum.  Ekki tel ég það endilega nauðsynlegt að bændur tali iðulega á bændamáli - það má vera maður sjálfur líka en verið þá viðbúin að bændur svari  

Hér má gera skemmtilega umræðugrundvöll - ræða málin - koma með yfirlýsingar - vera ósammála (það er svo gaman)

Þó hefur heyrst þær flugufréttir að K.Morgan sé í raun ekki dauður.  Karlinn setti dauða sinn á svið til að geta lifað í nægjuseminni í kvennabúri sínu í Albaníu.  Svo virðist að sjórænigjar hafi ætlað að taka karlinn en sá gamli er nú ekki þekktur fyrir að deyja ráðalaus!!  En kennabúrslífið er víst gott og karlinn hefur því ekki látið vita af sér (en eins og frægt er orðið að þá hefur karlin löngum verið eigingjarn á kvennsurnar).  En eins og ég segi - flugufrétt - nú væri gaman að vita hvort eitthvað væri til í þessu.

Með von um góða þátttöku.

Ritari Bokkuvinafélagsins ehf. 

P.s. hvernig standa reikningarnir?

Borist hefur fyrirspurn til Bókmenntafélgs Aldraðra Sjómanna um útgáfu á flöskuskeytum félgsmanna.

BAS sér fyrir sér að þar sé hugmynd af skemmtiefni til húslestrar á síðkvöldum.

kveðja, formaður

Ja, eitthvað er farið að halla undan fæti Bokkuvinafélagsins.  K.Morgan hefur víst farið yfir móðuna miklu.  Slík tíðindi eru hörmuleg.  Mitt gamla hjarta blæðir sárum tárum til hins góða félaga.  Sir Morgan var afbragðsmaður.  Gæddur mörgum og höfðingslegum kostum.  Viðræðugóður, skemmtilegur, vinamargur, baráttumaður, blíðlindur, gáskafullur, söngglaður og sannur venur vina sinna.  Ja, sárt er hans saknað.  Eitthvað verður lífsviljinn minni þegar svo góður maður hefur fallið frá. Fer maður að sjá í hinn endann?  Sálin verður meir við minningarnar en enn hef ég þó nokkuð gott minni og get því yljað mér við góðar minningar um svo góðan félaga. 

Morganinn stjórnaði fleygi sínu ávallt með mikilli festu og ákveðni. Jah, engin var óviss um stöðu sína á því fagra skipi.  Búgarpur var hann einnig þó svo að sjóari hann sig kallaði.  Ávallt blíður við skepnurnar og hafði ávallt svör á reiðum höndum.

En Sir Morgan hafði lifað hinu ljúfa lífi.  Og slíkt líf hefur alltaf einhverja lasta í för með sér.  Já, félagi vor barðist við skorpulifur lengi vel sem tók sig upp í tíma og ótíma.  Hann sigldi út um höfin blá stóran hluta ævi sinnar og var auðvitað gleði í hverri höfn.  Já, Kapteinninn átti aldrei í vandræðum með að gera hvern dag hátíðlegan á sinn einstaka hátt. 

Sir Morgan lág aldrei á skoðunum sínum og flaggaði þeim hvar sem eyra var að finna.  Nokk sama fannst honum þó að hann væri sá eini sem hefði skoðunina og færði hann alltaf rök sem erfitt var að svara.  Ákveðin maður, Sir Morgann.

Hér á skoðannakönnuninni eru sláandi niðurstöður.  60% telja sig ekki geta svarað, þeir eru dauðir!  Jah.  Er það svo.  Á ég að trúa því að vesæll bóndinn á Rjúpnahæðinni þurfi að berjast einn á litlum lífsviljanum?  Er ég orðin einn, sitjandi á síðkvöldum með pelann, tala við mína látnu félaga, rifja upp bernskuna, unglingsárin, upphaf búskapar og góðar stundir með venunum.  Ég sit einn eftir.  Einn vesæll bóndi.

Sjáendur halda því nú fram að framliðnir vestur-íslendingar neiti að taka við sál kapteins Morgan í San Francisco.

Fundað verður í þessari viku í sálarannsóknarfélaginu, að beiðni félags aldraðar sjómanna, um það hvort snúa eigi vesturhafs skútunni sem nú er á leið til fyrirheitna landsins með lík kapeins um borð.

Nánari fréttir af þessu hefur Auðunn fyrrum óðalsbóndi nú sjáandi.

Vestrinn er búinn að vera fastur í kotinu í næstum mánuð.  Já, það er einhver helv... óheppni alltaf að elta karlinn.  Hann er nú soldið frægur fyrir það að vera eilítið valtur maður en á allsekki skilið að hafa óheppnina alltaf hangandi á sér.  Núna eru liðnar þrjár vikur síðan karlinn lagðist í rúmið og svei mér þá, það rennur varla blóð um æðar hans.  Um daginn hóf hann leiðangur um hálendið, kom við í hvalfirðinum, gékk upp hóla og hæðir, kveikti eld í skóginum og söng með fuglunum.  Alveg hreint yndislegt ferðalag sem að lokum endaði á sjúkrahúsinu á Akranesi.  Karlinn var svo óheppinn að hrasa í hlíðinni og hnéð, sem hefur þurft að þola margt gegnum árin, hreinlega gaf sig, og hún liggur maðurinn með fótinn upp í loft og getur ekki hreift sig.

Ef sumarið byrjar svona..... Hvað kemur næst??